Uw gegevens ophalen

’Ik denk dat de SGP ergens wel opgelucht is'

Chris Koopman is het enige raadslid dat niet uit volledig vrije wil afscheid neemt van de Thoolse politiek. De manier waarop de Smerdiekenaar zijn raadswerk twaalf jaar heeft gedaan, paste wat het partijbestuur betreft niet meer bij de SGP. ,,Ik doe het niet voor mezelf, maar voor het algemeen belang.”

Koopman wilde eigenlijk gaan schaatsen. Het is donderdag en erg koud, maar  schaatsen op de ijsbaan in Scherpenisse, van de club waar hij lid van is, zit er dan nog niet in. ,,Misschien dat ik nog bij de Platteweg bij het Tuttelhoekje ga.” Maar  dan komt er al snel een volgend klusje. Zaterdag is het opruimdag Schone Schelde en hij helpt uiteraard mee. Koopman krijgt telefoon van de andere vrijwilligers die alvast voorbereidingen treffen. ,,Ik ga zo wel even mee.” Hij legt de telefoon neer.  ,Gelukkig valt het dit jaar niet samen met NL Doet. Ik ben ook gevraagd om dan in Maartenshof te gaan helpen. De NPV heeft daar een activiteit, maar daar gaat mijn vrouw Willy dan naartoe. Ik ga naar het zwembad. Zo probeer je wat te betekenen voor de maatschappij.”

Het is tekenend voor het raadslid. Hij werkt nog veertig uur in de week, maar ’s  avonds en op zaterdag woont hij zoveel mogelijk vergaderingen, winkelopeningen, klusdagen en brandweerdemonstraties bij. ,,Op de ochtend van de uitreiking van de lintjes voor Koningsdag neem ik vrij.” Koopman kreeg zelf in 2015 een koninklijke  onderscheiding.

Windmolens
Als er iets te doen is, is Chris erbij. Hij heeft daardoor al vele malen in de krant gestaan. ,,Ik ben heel betrokken, maar ik heb ook het verwijt gekregen dat ik te veel de publiciteit op zoek.” Dat vindt hij onzin. ,,Als raadslid ben je een aanspreekpunt.” Koopman haalde ook eens een stunt uit toen hij cakejes met windmolens erop uitdeelde tijdens een raadsvergadering waar vertegenwoordigers van energiebedrijven over windmolens kwamen praten. ,,Daar waren ze niet blij mee. Ik trakteer altijd als ik jarig ben. Het was gewoon humor.” Dat hij voortdurend op de plekken is waar ‘het’ gebeurt, vindt hij logisch. Zo was hij ook vaak bij de grotere oefeningen van de verschillende brandweerkorpsen te vinden. ,,De burgemeester is er ook altijd. Raadsleden krijgen een uitnodiging.”

Ingrijpend
Koopman begon zijn eerste periode in 2002 en zat voor de SGP in de commissie ruimte. De periode erna haalt de SGP een zetel minder en krijgt hij geen plek in de raad. ,,Ik heb altijd aan het kantje gestaan. Ik zou net wel of niet in de raad komen.” In 2010 keert hij terug. In de twee raadsperiodes die volgen, bemoeit hij zich met  wat hij de zachte kant noemt. ,,De commissie samenleving. De veranderingen op het sociaal domein in 2015 zijn natuurlijk wel een flinke klus en ingrijpend.” In 2015 zijn veel zorgtaken van het Rijk overgeheveld naar de gemeente met de gedachte dat het goedkoper kan. ,,We gingen van een verzorgingsstaat naar een participatiesamenleving.” Er zijn volgens Koopman wel gelukkig genoeg tekenen te zien dat het nu ook vanuit de samenleving komt. ,,Kijk maar naar Anna Zorgt in Sint-Annaland, het loket in Oud-Vossemeer, de sociale kaarten in Poortvliet en Stavenisse. Voor Sint-Maartensdijk zijn we er ook mee bezig.”

Nog een plekje geven
Eind vorig jaar blijkt dat Koopman het veld moet ruimen. De offi ciële lezing was verjonging van de lijst. Zijn plaats wordt ingenomen door zijn 27-jarige dorpsgenoot Kees Knulst. ,,Gedwongen. De emoties zijn inmiddels wel gezakt, maar het onbegrip moet ik nog een plekje geven.”

Hij voelt zich een echte Smerdiekenaar en heeft zich als raadslid daarom altijd in het bijzonder bekommerd om zijn kern. Zoveel dat hij ook wel eens anders dan de rest van zijn partijgenoten stemde. Bijvoorbeeld toen het ging over het openhouden van zwembad Haestinge. ,,Al kwam het op één stem aan, ik ging vóór het zwembad”, vertelt hij. Dit soort acties maakten hem het buitenbeentje bij de SGP. ,,Ik ben ook wel de sportiefste van allemaal.” Hij wandelt, heeft gevoetbald en schaatst graag. Hoewel het opvallend gedrag is voor een SGP-politicus, heeft hij diverse sportieve activiteiten altijd met de politiek kunnen combineren.

Waarom ben je ooit bij de SGP gegaan?
,,Dat zit in de familie. Mijn opa en vader zijn nog wethouder geweest. Ook mijn broer Jan Kees was raadslid. Ik kom gewoon uit een SGP-nest. Er zit er nog wel eentje in de familie die zich met politiek bezig houdt, maar die zit nog op de  universiteit. Voorlopig komt er een eind aan het Koopmantijdperk.” Waar haal je alle energie en tijd vandaan? ,,Ik ben gezegend met een goede gezondheid. Ik heb het raadswerk altijd met lust en liefde gedaan en nog steeds. Gelukkig heb ik ook een hele wijze vrouw. Teksten stellen we meestal samen op. Ze haalt mijn fouten eruit of verbetert formuleringen. Samen vullen we elkaar goed aan.”

Heeft je bevlogenheid als raadslid je uiteindelijk je plek gekost?
,,Nee, maar ik denk dat de SGP ergens wel opgelucht is. Het bestuur wist al lang van te voren dat ik niet meer op de lijst zou komen. Toen we in november het symposium over voltooid leven in Haestinge hielden, werd er al aan mijn stoelpoten gezaagd. Ik ging voor promotie folders afleveren in Sint Philipsland en ik dacht aan de kippenboer die getroffen was door de vogelgriep. Ik heb zijn vrouw een bloemenmandje gegeven. Ik kreeg uit de fractie de boodschap dat ik mensen niet zomaar cadeautjes moest geven. Het was uit meeleven voor die mensen. Dat doe je in goede en kwade tijden. Dat is een christenplicht. Ik doe het niet voor mezelf, maar voor het algemeen belang. Als raadslid ben je de spil tussen de burgemeester, wethouders en ambtenaren én de kiezer. Dat heb ik altijd zo positief mogelijk proberen te doen.”

Denk je dat je dorpsgenoot én opvolger Kees Knulst de Smerdiekse belangen goed kan behartigen?
,,Ja, daar heb ik vertrouwen in. Hij is goed onderlegd en betrokken bij Smerdiek. Wel wil ik de partij meegeven om een mix te houden in de leden die hoogopgeleid zijn en die meer uit het werkveld komen. Daar moeten ze wel voor oppassen.”

Wat vind je jammer dat niet gelukt is?
,,Ik vind het erg dat de leefbaarheid in Sint-Maartensdijk zo achteruit is gegaan We verloren het gemeentehuis, de banken, het arbeidsbureau en ook nog Stadlander. Die heeft nog huizen gesloopt waardoor er kale plekken kwamen. Het dorp zat in een negatieve spiraal. Dat er nu verschillende commissies zijn opgericht om problemen aan te pakken is goed en er zijn ook weer bouwplannen.”

Waar ben je het meest trots op?
Koopman vindt de gemeente Tholen als organisatie iets waar je trots op mag zijn. Gevraagd naar een concreter voorbeeld noemt hij de privatisering van de sportvelden. ,,Daar zijn knopen doorgehakt, maar daarvoor moesten eerst alle neuzen van de voetbalverenigingen één kant op. Daar mogen we best trots op zijn.”

Blijf je politiek actief?
,,Niet meer voor de SGP. Ik blijf wel voorzitter van het stembureau in Sint-Maartensdijk. Misschien dat ik later nog wel iets voor een andere partij ga doen.”

Nu ook het raadswerk afloopt, komt Koopman in rustiger vaarwater, zoals hij zelf zegt. Hij zat ook in het lokale bestuur van de Nederlandse Patiëntenvereniging en van het waterschap. Hij neemt zich voor om meer aandacht aan zijn baan te besteden. ,,Ik werk bij een bedrijf dat machines voor de fruitsector maak. We zitten ook in het buitenland. Er is me regelmatig gevraagd of ik een paar weken weg kon, maar ik heb vaak nee gezegd. Ik ben 63 en heb nog wel ambities.” Hij heeft zich aangemeld voor de buurtwacht in zijn dorp en verder wil hij meer gaan sporten. ,,Ik ben een buitenmens.”

Welk moment staat je het meeste bij?
Koopman komt op verschillende momenten uit. ,,De SGP heeft altijd reserves gehad ten opzichte van de stedenband met het Poolse Iława. Ik ben toen met verschillende raadsleden waaronder Henk Geluk en Jaap Hage samen met burgemeester Nuis ernaar toe gegaan om eens te kijken hoe het daar was. Dat hebben we teruggekoppeld. De band is er nog steeds, maar ik ben benieuwd voor hoelang nog.”

Een ander moment dat hij nooit meer vergeet, was toen fruitteler Alkema en de tegenstanders van zijn hagelkanon met zijn allen in Koopmans kamer zaten om te praten. Het apparaat maakte te veel lawaai, vonden de tegenstanders. Uiteindelijk is de fruitteler gestopt met het kanon. ,,Als raadslid probeer je als een brug te zijn tussen partijen. Daar heb ik me altijd honderd procent voor ingezet.”

Bron: Eendrachtbode, dd 08-03-2018